Jacob Max
Jacob Max (1876-1944), francuski pisarz. Jeden z prekursorów surrealizmu, pierwszy twórca kubizmu w poezji. W młodości związany z paryską cyganerią. 1909-1914 wyznawca chrześcijańskiej mistyki, 1915 przyjął chrzest (m.in. powieść autobiograficzna Saint Matorel 1910). Zamordowany w hitlerowskim obozie w Drancy.
W swoich utworach stosował groteskę i pastisz, a także automatyzm zapisu literackiego i poetykę marzenia sennego. Opublikował m.in.: poematy prozą - Le cornet à dés (1917), Derniers poèmes en vers et en prose (1945, polski wybór Poematy prozą 1983). Powieści, np. La côte (1913). Szkice obyczajowe, m.in. Tableau de la bourgeoisie (1930). Zbiory poezji, jak Laboratorium centralne (1921, wydanie polskie 1989). Polski Wybór poezji (1965, wydanie rozszerzone 1980), przekłady w antologiach: Od Baudelaire'a do nadrealistów (1933), Antologia współczesnej poezji francuskiej (1947).
Informacja ze strony: wiem.onet.pl
Opinie czytelników serwisu :
Ilość opinii : 0
Dodaj własny komentarz
Pokaż komentarze na stronie
Statystyki publikacji :
Ilość odsłon : 11240
pokaż najczęściej czytane
