Szanowni Państwo. W związku z rozpoczęciem wygaszania serwisu Poema informuję, że końcem marca 2017 zablokowana została możliwość logowania się, a co za tym idzie tworzenia nowych treści. W okolicach października 2017 serwis zakończy swoją działalność. Zachęcam do zabezpieczenia własnej twórczości przed datą wygaszenia, później nie będzie takiej możliwości.

Arkadiusz Kuryłowicz

Po człowieku zostaje
ciche wspomnienie,
wysuszona łza,
kropelka myśli,
zagubiony list,
podarta pocztówka,
czarno-biały film,
poszarzałe zdjęcie,
monet mały stos,
parę dokumentów,
leków całe sto,
połączenie synaps,
tomów parę sztuk...

Tyle, co nic.

2.04.2007; 00:26
Ilość odsłon: 471

Komentarze

wrzesień 01, 2009 17:10

smutne to :(... pozdr.

wrzesień 01, 2009 01:09

mały okruch, wielki świat, roztargnienie, za pan brat Pozdrawiam

sierpień 31, 2009 22:43

właśnie, wymienianka, wyliczanka ...a końcówka stawia do pionu ;) dziwny twór - może i dlatego, że całą prawdą prosto w twarz .. pozdrawiam M.

sierpień 31, 2009 20:52

No właśnie, jak to jest, że zostają po nas "buty i telefon głuchy" czyli "tyle co nic". Bo czym są te wszystkie rzeczy, jeśli nie niczym szczegolnym. Naładowane emcjami, wspomnieniami wciąż, urastaja do dziwnej rangi szczególności.. Czy takie karmienie się daje życie, czy przynosi śmierć? Końcówka mnie się spodobała wobec całej tej wymienianki. Czy zgrabnie? Czy banalnie? Coraz częściej Nie Wiem. Pozdrawiam :)

sierpień 31, 2009 20:22

Dziękuję za uwagę. Napisałam ten wiersz pod wpływem wstrząsu, nie umiałam zebrać inaczej myśli, choć sama widzę, że faktycznie - mogły te myśli być wyrażone zgrabniej :). Pozdrawiam

Konto usunięte

2-1

sierpień 31, 2009 20:02

ładniej było by cicha łza,można było by napisać to w inny sposób bo temat jest i całkiem prawdziwy