Szanowni Państwo. W związku z rozpoczęciem wygaszania serwisu Poema informuję, że końcem marca 2017 zablokowana została możliwość logowania się, a co za tym idzie tworzenia nowych treści. W okolicach października 2017 serwis zakończy swoją działalność. Zachęcam do zabezpieczenia własnej twórczości przed datą wygaszenia, później nie będzie takiej możliwości.

Arkadiusz Kuryłowicz

Odejdziesz, ja wiem
Jak płomień zgaśnie miłość.
Już wiem, że to
Musi kiedyś nastąpić.
Zostawisz mi to, co
Ja kochałam najbardziej
Twój wzrok, Twój cień,
Ale Ciebie zabraknie…
    Nie odchodź! Poczekaj!
    Nie możesz mnie tak zostawić!
    Zapomniałeś, co było!
    A to było takie piękne…
Odtrącisz me dłonie
Wypuścisz mnie ze swych ramion.
Zapomnisz wieczory
Te wszystkie spędzone razem.
Nasza piosenka
Zostanie zapomniana.
I wspólne rozmowy
Odejdą na zawsze stąd.
    Nie odchodź! Poczekaj!
    Nie możesz mnie tak zostawić!
    Zapomniałeś, co było!
    A to było takie piękne…
Zapomnę tę jesień
I liście spadające pod nogi.
Przebaczę te chwile,
Gdy nie miałeś dla mnie czasu.
Zapomnę, że były
Łzy, których nie osuszałeś.
Lecz Twego uśmiechu
Nie można zapomnieć…
    Odszedłeś! Nie czekałeś!
    Zapomniałeś nasze ścieżki
    Zapomniałeś, co było!
    A to było takie piękne…
Ilość odsłon: 673

Komentarze

medifel

grudzień 11, 2002 01:48

Odchodząc uniose te wszystkie chwile w pamięci - zostaną wspomnienia -wspaniałe i piękne, a gdybym został wraz ze mną została by rutyna i codzieność, tak bywa